அன்றோர் நாள் தள்ளாடி முகாமின் அண்மித்த கடற்பரப்பில் இருள் கவியும் மாலை சிதறுண்ட மீன்கள் போலத் நீரில்த் தத்தளித்து பெண் போராளிகள் இன்று மாவீரராகி போய்விட்ட ஓட்டிகள் மூவர் அவர்களைக் காப்பாற்றும் முயற்சியில் இவர்கள்

தமிழீழத்தின் வீர ஆசான் கேணல் வசந்தன் மாஸ்ரர் “வசந்தன் மாஸ்ரர்” என்ற அர்ப்பணிப்பு மிக்க உன்னதமான போராளியை 1993ம் ஆண்டு தமிழீழ படைத்துறைப்பள்ளியில் பார்த்தேன்; உயரமான, கறுத்த, மிடுக்கான உருவம். மாஸ்ரரை பார்த்தால் அல்லது

லெப். கேணல் நிலவன் / மாறனின் இம்ரான் – பாண்டியன் படையணியில் இருந்த பொழுதான செயற்பாடுகள். அல்பிரட் தங்கராசா டென்சில் டினஸ்கோ (டென்சில்) யாழ். புனித பத்திரியார் கல்லூரியின் க.பொ.த. சாதாரண தர மாணவன்.

படகுக்காவி (டொக் ) அந்த நடவடிக்கை திட்டமிட்டதுதான். எதிரியின் மூர்க்கமான நகர்வால் வன்னி மண் சின்னாபின்னமாகிக் கொண்டிருந்த காலம் அது. முப்படைகளின் நகர்வுகளையும் மரபணியாய் தோற்றம் பெற்றுக்கொண்டிருந்த எமது அணிகள் எதிர்த்துப் போரிட்டுக்கொண்டிருந்தன. நாளும்

ஆளுமையின் வடிவம் கடற்புலி லெப். கேணல் நிலவன். ஆறடி உயரம், ஒருமுறை பார்த்தால் மறுமுறை பேசத் தூண்டும் எடுப்பான தோற்றம். கள்ளம் கபடமற்ற அவன் சிரிப்பு, அரசியல் தெளிவு மிக்க அவன் பேச்சு, படையியல் காய்

வீரத்தின் ஊற்றாக, விடுதலையின் புயலாக எழுந்த எங்கள் தளபதி ஜோய். தமிழ்த்தேசிய இனத்தின் இழந்த தாய்நாட்டை மீட்பதற்கான விடுதலைப் போராட்டத்தில் தங்களின் உடல் பொருள் ஆன்மா என அனைத்தையும் ஆகுதியாக்கிய ஆயிரமாயிரம் மாவீரர் கல்லறைகள்

மாவீரர்கள் – விடுதலைக்கு உயிர்தந்த உத்தமர்கள்; மாவீரர் நாள் – தமிழீழத் தேசியத் திருநாள். எமது தேசம் விடுதலைபெற வேண்டும். எமது மக்கள் சுதந்திரமாக, கௌரவமாக, தன்னாட்சி உரிமைபெற்று தன்மானத்துடன் வாழவேண்டும் என்ற உயரிய

ஈழத்தின் முதல் வித்து லெப்டினன்ட் சங்கர். லெப். சங்கர் தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்தின் முதல் வித்தாக வீழ்ந்த மாவீரன். இன்று தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டம் உலகளாவிய ரீதியில் கூர்ந்து கவனிக்கப்படுவதற்கு முதலாவது அத்திவாரக் கல்லாய்

“வாயள்ளித் தின்றதும் தமிழே- எங்கள் வாசலில் வந்ததும் தமிழே, நோயள்ளும் போதிலும் தமிழே- நாங்கள் நீறாகி எரிகின்ற போதிலும் தமிழே” எனத் தமிழ்த் தேசியத்தின் உயிரோவியங்களாக உலாவிய மாமனிதர்களே மாவீரர்கள். “அம்மாவும் அப்பாவும் எங்களுக்குண்டு

பதுங்குகுழி நீ உறங்குமிடம்… தலை நிமிரமுடியாமல் எதிரி ஏவிய எறிகணைகளால் காடு அதிர்ந்து குலுங்கிக் கொண்டிருந்தது. ஒன்று வெடித்த நொடிப் பொழுதுக்குள் அடுத்தது, அடுத்தது என இடைவிடாதபடி சில ஒரே இடத்திலும் சில தூரப்போயும்

ஒளியைத் தேடி இருளில்… பூமியின் சுழற்சியால் சூரியன் மேற்குப் பக்கத்தால் விலகிச் சென்று கொண்டிருந்தான். இருட்டவதற்கு இன்னும் அதிக நேரம் இருக்கவில்லை. காற்றைக் கிழித்தபடி காட்டுப் புறாக்கள் ‘விர்’ என்று பறந்து சென்றன. கூட்டுவாழ்வைத்

நமது உயிர் பெரிதெண்ணி, உறவுகளை மறந்து, உணர்வுகளை இழந்து, தாயகத்தின் வரலாற்று அழைப்பைத் தட்டிவிட்டு இங்கு வாழ்ந்தோம். அந்நிய மண் தந்த தற்காலிக தங்குமிடத்தில் சொகுசான வாழ்க்கை, பல ஆண்டுகளாக தாயகத்தின் நினைவே கொஞ்சம்

1981ம் ஆண்டு பங்குனி மாசக் கடைசியில் நீர்வேலியில் இடம்பெற்ற வங்கிப் பணப்பறிப்பு நடவடிக்கையினைத் தொடர்ந்து சிறிலங்காவின் சி.ஐ.டி. பொலிசார் எப்படியும் அதில் சம்பந்தப்பட்டவர்களைத் தேடிக் கண்டுபிடித்து விடவேண்டும் என்ற நோக்கில் அலைந்து கொண்டிருந்தார்கள். இந்தச்

போராளிகளின் புகழுடல்கள் ஏன் புதைக்கப்பட வேண்டும். வீரமரணமடையும் புலிவீரர்களது உடல்கள் இனிமேல் தகனம் செய்யப்படமாட்டாது. அவைகள் புதைக்கப்பட வேண்டும் என நாம் முடிவெடுத்துள்ளோம். இம்முடிவானது போராளிகளுள் மிகப்பெரும்பாலானோரின் விருப்பத்திற்கிணங்கவே எடுக்கப்பட்டுள்ளது. மாவீரர்களை தகனம் செய்வதற்கென்று

விடுதலைப் படைப்பாளி கப்டன் மலரவன். போர் உலா, விடுதலைப்புலிகளின் போர் இலக்கியம், விடுதலைக்காகத் தன்னை அர்ப்பணித்து நின்ற ஒரு போராளியின் நேர்த்தியான அனுபவப்பகிர்வு. போரியல் வரலாற்றின் ஒரு அங்கமான அந்தப் படைப்பின் கர்த்தா –