அந்திதொடக்கம் அதிகாலைவரை… அவனுக்குள் கவலை குடிகொண்டிருந்தது. மருத்துவ வீட்டிலுள்ள போராளிகளுக்குக்கூட பலநாட்களாக உணவுக்கு இறைச்சி வழங்கப்படவில்லை. எப்படியாவது நாளை அவர்களுக்கு உணவுக்கு இறைச்சி வழங்கவேண்டுமென நினைத்தான். ஆனால் அதற்கேற்ற பொருளாதார நிலை இருக்கவில்லை. என்ன

போராளி ஒருவர் தமிழீழத்தின் வெளிப்பகுதி ஒன்றில் இரகசியப் பணி ஒன்றில் ஈடுபட்டுக்கொண்டிருந்தார். அப்போராளி இரகசிப் பணியில் ஈடுபட்டிருப்பது போராளியின் தாய்க்கு தெரியும். தாய் தமிழீழப் பகுதியில் வசித்து வருபவர். ஒருமுறை தமிழீழப் பகுதிக்கு வெளியே

குறிப்பு:- இக்காவியத்தின் வழித்தடத்திற்காக தேசக்காற்றும் வேறு ஓர் காட்சிக்குரிய உணர்வின் புகைப்படத்தை தற்சமயம் பதிவாக்கிறது. தாய்: ஒரு உண்மைச் சம்பவம் கனகமக்கா என்றால் அந்த ஊரில் யாருக்கும் தெரியும். அவ்வூரின் எல்லா நன்மை தீமைகளிலும்

போராட்டக் களத்தினிலே மாவீரர்களாகிவிட்ட போராளிகளை ஈன்றெடுத்த பெற்றோர்களின் மனம், இவ்வீரர்களைப் பெற்றதற்காக ஒரு புறம் பெருமிதம் கொண்டபோதினிலும், மறுபுறம் ஏக்கம் கலந்த ஒரு வெறுமையும்கூட அங்கு உள்ளது. எனினும் ஏதோ ஒரு நம்பிக்கை கலந்த

ஜெயசிக்குறு எதிர்ச் சமருக்கான கடல் விநியோகத்த நடவடிக்கை தாக்குதலும், அதிலிருந்து மீண்டு தளம் திரும்பிய விநியோக கப்பலும்… “ஜெயசிக்குறு” இராணுவநடவடிக்கைக்கு எதிரான மறிப்புச் சமரை படையணிகள் நடாத்திக்கொண்டிருந்த அதேவேளை அத்தாக்குதல் நடவடிக்கைக்குத் தேவையான பொருட்களை

அளம்பில் தரையிறக்கம் 04.04.2009 04.04.2009 அன்று விடுதலைப் புலிகளின் முத்த தளபதி கேணல் ஜெயம், தளபதி கேணல் வீரத்தேவன், தளபதி பேரின்பம் தலைமையிலான என்பது போராளிகளை உள்ளடக்கிய அணிகளையும், அவர்களிற்குத் தேவையான பொருட்களையும் முள்ளிவாய்காலிலிருந்து

தமிழீழத்தை ஆட்கொண்ட கொலரா தோற்று நோய் தாக்கமும் அதற்காக தேசியத் தலைவர் அவர்களின் ஆலோசனைக்கு அமைவாக மேற்கொண்ட வழிமுறைகளும்… 12.01.1999 அன்று கொலரா நோய்த் தாக்கத்தால் பாதிக்கப்பட்ட தென் தமிழீழப் போராளிகளை மீட்கவேண்டிய பாரிய

புலியாகி பாசறை சென்றவளை காணவந்த தாயாருக்கு காத்திருந்த மகளின் நினைவுக்கல்: யாழ். மாவட்டம் உரும்பிராயை பிறப்பிடமாகக் கொண்டவர் சுதாஜினி. 1991 – 1992ம் ஆண்டு தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பில் இணைந்து கலைமதியாக இவர்

தேசாபிமான உணர்வானது மக்களை ஆழமாகப் பற்றிக்கொள்ளும்போதுதான் ஒருதேசம் தனக்கே உரித்தான தனித்துவமான ஆளுமையைப்பெறுகின்றது. – தமிழீழத் தேசியத் தலைவர் மேதகு வே.பிரபாகரன் அவர்கள். நீ கருவறையில் இருக்கும்போது சிங்கள ஆதிக்கத்தின் கொடூரம் என்னை விடவில்லை…

அந்தச் செய்தியைக் கேட்டதும் என்னுள் இனம்புரியாத ஒரு அதிர்வு. சண்டைக் களங்களில் இப்படி நடப்பது வழமைதான். ஆனால் அவனுக்கு ஏற்பட்டதுதான் என்னால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாமல் இருந்தது. அவனது கண்கள் காட்சிகளை உள்வாங்க, எண்ணங்கள் எழுச்சியூற,

முள்ளிக்குளம் போர் முன்னரங்கிலிருந்து சில மீற்றர்கள் முன்னதாக தனது முன்னணி அவதானிப்பு நிலையை அமைத்திருந்தனர் படையினர். எதிரியை ஈர்க்கக்கூடிய ஆட்டங்கள், அசைவுகள் ஏதுமற்று இயற்கையோடு ஒன்றித்து முடியரசியின் அணி பதுங்கிக் கிடந்தது. எதிரியைப் பார்த்துக்

மன்னாரின் முள்ளிக்குளத்துக்கும் கீரிசுட்டானுக்குமிடையே சோலைக் காடொன்று உண்டு. காட்டின் ஒரு திசையில் போனால் விளாத்திக்குளம் வரும். அங்கே லெப். சாள்ஸ் அன்ரனி படையணியினர் சில கண்காணிப்பு நிலைகளை அமைத்தார்கள். விளாத்திக்குளத்தின் பின்புறமாக ஒரு திசையில்

அவன் கள நிலைகளுக்குச் சென்றால், நண்பர்கள் பகிடியாக கத்தரிக்காய் பொறுப்பாளர் எனச்சொல்லி வரவேற்பார்கள். வேதனை கலந்த புன்னகையை உதிர்ப்பதைத் தவிர வேறு வழியிருக்கவில்லை அவனுக்கு. அவர்களும்தான் என்ன செய்வார்கள். எத்தனை நாட்களுக்குத்தான் கத்தரிகாயைச் சாப்பிடுவது.

உடலுக்கு எந்த அலுப்பையும் ஏற்படுத்தாது ஊர்தி வழுக்கிப் போய்க்கெண்டிருந்தது. இடையிடையே வீதியோரமாக காப்ரணிலிருந்து நீண்ட துப்பாக்கி முனைகளை அரைத்தென்னை உயர விளம்பரப் பலகைகளைக் கடந்தவாறு நெரிசலான வீதி வழியே சக்கரங்கள் விரைந்தன. பயணம் சுகமான

பழுதடைந்த பண்ணை ஒன்றை திருத்தி அமைக்கும் வேலைகள் மும்முரமாக கப்டன் குவேனியின் தலைமையில் நடந்துகொண்டிருந்தன. சிறு பற்றைக் காடுகள் மண்டி, சிதைந்துபோய்க் கிடந்த அந்தப் பண்ணையை செழிப்புற வைக்க கடுமையாக உழைத்தார்கள். அந்தக் கிராமத்தில்